Dogbo-Tota, Benin

Van alle media thuis...

31 januari 2017 - Dogbo-Tota, Benin

We zitten opeen gepakt met zijn 5’en in het veel te klein bureautje van Maurice, diensthoofd burgerlijke stand. We overlopen hoe alles wordt gedigitaliseerd en wat we plannen voor 2017. Gelukkig brengt de regen intussen wat verkoeling via het openstaande raampje.

Op het middaguur komen onze 2 andere gasten langs: Karl Vandenberghe en Janne Ruskowski. Janne woont in Cotonou en is benieuwd naar de partner van Roeselare. Ze komt een dagje meevolgen en zal intussen ‘snapchatten’ voor Roeselare.  Karl wordt meteen na het middageten al voor de leeuwen gesmeten. Schepen Kindt neemt hem op sleeptouw samen met Yolande, diensthoofd water, hygiëne en sanitatie van Dogbo. Ze gaan op pad naar een school in één van de dorpen van Dogbo. Daar toonden de kinderen hoe ze samen met hun comité andere dorpsgenoten en leerlingen enkele richtlijnen rond hygiëne bijbrengen. De voorstelling van de kinderen is piekfijn voorbereid. Karl kan meteen enkele mooie en kleurrijke beelden schieten. De volgende stop is een watervoetpomp. Zijdelings zijn ze getuige van enkele vrouwen die vol enthousiasme palmnoten stampen met de blote voeten.

Tezelfdertijd hebben we in het stadhuis een meeting met een 12 tal medewerkers die in de verschillende deelgemeenten werken rond de geboorteregistratie. De administratieve medewerkers van de arrondissementen doen het nodige voor de registraties en de ‘relais communautaires’ (vrijwilligers) doen taken in het kader van de gezondheidszorg en –preventie. Ze doen schitterend werk als vertrouwenspersonen om de inwoners van hun dorp te sensibiliseren over de noodzaak van de registratie (geboortes, overlijdens). We vragen hen naar hun ervaringen, problemen en suggesties met betrekking tot hun job. Ze willen meer ict-middelen en meer loon. Waar hebben we dat nog gehoord? Maar ze blijven wel enthousiast omdat ze inzien dat hun werk echt zinvol is. Hun verzuchtingen zullen worden onderzocht, maar uiteraard zijn de middelen en mogelijkheden beperkt. Maar je weet maar nooit.

Als afsluiter leren enkele kinderen ons hoe wel zelf ons eigen tamtam kunnen maken. De spankracht is belangrijk om het perfecte geluid te krijgen. 

3 Reacties

  1. Linda Staelens:
    31 januari 2017
    Zo tof dat jullie de mensen daar iets kunnen bijbrengen! Wat een blije gezichten! Stel het verder wel hoor!
    Groetjes!
  2. Stefaan devarrewaere:
    1 februari 2017
    Leuk te lezen dat alles prima verloopt. Ik kan me het enthousiasme van de schoolkinderen levendig inbeelden. Bedankt Delphine voor de dagelijks verslagjes, zo ben ik er toch een beetje bij ;). Doe ze daar de groeten!
  3. Elly Verbeure:
    1 februari 2017
    Fijn wat jullie daar allemaal doen! Ik geniet stiekem mee van jullie reisverslag.
    Ondertussen in Roeselare: ik werd vandaag benaderd dor iemand om het prentenboek 'Deau' te signeren! Ook fijn. Vele groetjes, Elly